Przedsiębiorca, który pozyska środki na prowadzenie działalności gospodarczej z pożyczki, ma prawo zaliczyć odsetki do kosztów podatkowych. Bez względu na to czy drugą stroną umowy jest inna firma czy osoba fizyczna.
Sam kredyt nie ma wpływu na powstanie kosztów podatkowych. Te stanowią dopiero opłaty, a wśród nich właśnie naliczane odsetki. Jednak można je wrzucić do kosztów uzyskania przychodu tylko wtedy, gdy:
- pożyczone środki w całości wspierają prowadzenie biznesu
- samo zobowiązanie jest odpowiednio udokumentowane
- należne odsetki są regulowane.
Zgodnie z tym odsetki, które zostały naliczone a następnie umorzone nie podlegają włączeniu do kosztów. Wydatki związane z kredytem najlepiej więc księgować dopiero po ich opłaceniu. W tym wypadku bowiem za dokument księgowy uznaje się dowód wpłaty, a nie sam harmonogram spłaty.
W przypadku kredytu specjalnego przedsiębiorcy nie tylko najłatwiej jest wykazać związek z celami firmowymi (wskazuje na to już sama forma umowy), ale również może uzyskać bardziej preferencyjne warunki, m.in. niższe oprocentowanie czy mniejsze koszty obsługi. W przypadku kredytu konsumpcyjnego, obowiązkiem właściciela firmy jest zebranie odpowiedniej dokumentacji, która pozwoli jednoznacznie udowodnić przeznaczenie środków na cele związane z prowadzoną działalnością.
Inaczej jest w przypadku kredytu na inwestycje. Jeśli pożyczone pieniądze mają służyć nabyciu lub wytworzeniu środków trwałych odsetki nie zwiększą kosztów firmy. Ich opłacenie jeszcze przed włączeniem przedmiotu do środków trwałych będzie powiększało jego wartość początkową. Do kosztów będzie je można zaliczyć dopiero na etapie odpisów amortyzacyjnych.
